6 Nisan 2010 Salı
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu, ağlardım
Ne vakit Maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kuş gibi gülerdi
Sessizce bir cigara yakardın
Parmaklarımın ucunu yakardın
Kirpiklerini eğerdin, bakardın
Üşürdüm , içim ürperirdi
Felaketim olurdu, ağlardım
Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu, ağlardım
4 Nisan 2010 Pazar
Çok zor bazen Avaz avaz susmak Saklanmak kendine Kendinden vazgeçmişken Çok zor bazen 'Belkiler' biriktirmek Ve sana tutunmak Hem de sana rağmen Üşürsen söyle hemen İçimin camları kapansın Bıraktım öyle kalsın Bizim gibi darmadağın Beni sevmediğin zamanlarda Alıştım susmaya Hiç ağlamadım, ağlamadım Alıştım susmaya Beni sevmediğin zamanlarda Alıştım susmaya Hala soğuk soğuk hala Alıştım susmaya Çok zor bazen Nefes alabilmek Ve sağ çıkabilmek Senin iklimlerinden Sen bana Senden kalan En sevdiğim..Yalan...[Emre Aydın-Alıştım Susmaya/Kağıt Evler]
16 Mart 2010 Salı
Yanlızlıktan unutuldu benim adım,
siz üzülmeyin ben alışığım,
kedim bile uğramazken evime,
çift kişilik yatak benim neyime?
Dört işlemden ibaret
parmak hesabıyla bütün hayatım
eksildikçe saatler ömrümden artıyor
gelecek telaşım
anlattıkça bölmüşüm umutlarımı
duvarlara çarpa çarpa
Uyandım
Saat üç, dört, beş
bana hiç farketmez
ne zaman çalınsa kalbim
derler ki bir arkadaşa bakıpta çıkacaktık
kalan umutlarımdan birini seçip
hepsini hepsini hep kaybettim
şimdi kendimden geri
ne kaldı ne kaldı
kimseler duymadı sadece duvarlar ağladı
düşün düşün hep bir sonraki adımı
bu yüzden unuttum ben yaşamayı
peşin peşin söyledim lafımı
acımadan kannattılar yaralarımı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)